HELLO FEBRUARY!

Hello February & Hello dear followers!

Januari is echt voorbij gevlogen, december trouwens ook haha. Ik heb jullie al een hele tijd niet meer gezien en dat was niet zomaar. Eind november zijn er wat dingen gebeurd waardoor mijn wereld een beetje instortte. Gelukkig heb ik alles weer redelijk op orde en focus ik me op de dingen die belangrijk zijn. Komende periode heb ik ook nog eens een heel fijn schoolrooster waardoor ik ook weer wat tijd kan inplannen voor m’n blog. Ook ben ik druk bezig met m’n goede voornemens, heel cliché afvallen/fitter worden, tot nu toe gaat dat best goed! Daar ga ik o.a. een challenge voor doen nu in februari, dus daar horen jullie snel meer over!

Voor nu dus even een kort persoonlijk berichtje. Er zullen snel weer leuke blogs verschijnen en ook leuke acties! Hebben jullie al leuke dingen gepland staan voor februari?

Liefs, Maaike

Advertenties

perfecte timing; peesontsteking

Lange stilte, iets waar ik helemaal niet van hou.. Maar het is weer zo ver, Maaike heeft weer ergens last van, want ja waarom niet? In mijn herfstvakantie heb ik een aantal keer de was uit staan kloppen, daarna had ik telkens al een beetje last ven beide polsen. Toen de vakantie net over was begon het maar meer en meer pijn te doen aan m’n rechter hand/pols. Logisch want ik ben rechts dus pak m’n telefoon met rechts, schrijf rechts, zet thee met rechts enz. Afgelopen dinsdag kon ik zelfs m’n tas niet meer vast houden en ben ik de andere dag naar de dokter gegaan. Ja hoor.. PEESONTSTEKING. Hoe lang dat duren gaat? Nou dat kan verschillend zijn, maar minstens 2 weekjes rust geven en daarna langzaam opbouwen. AWESOME. Laat nou net aankomende week tentamenweek zijn.. Er zit nu net een week op met veel hangsessies in m’n mitella en het slikken van diclofenac en het gaat wat beter, maar echt veel doen mag dus niet. Dus ook geen blogjes tikken, foei Maaike! Met een mitella lopen terwijl je hand niet in het gips/verband zit voelt echt heel stom, lijk je weer net zo’n zeikerd die graag zielig doet of zo. Maar als ik het niet doe ga ik toch m’n rechterhand gebruiken en duurt het straks alleen nog maar langer, mweeh! En dat kan ik dus echt niet gebruiken met mijn studie muziektherapie, want je raad het al daar bespelen we veel instrumenten.. Dit heeft dus even tijd nodig..

En alsof dit nog niet genoeg was zat ik gezellig met Halloween zakjes bloed te slurpen in het ziekenhuis met mams. Perfect timing op meerdere manieren. Mijn moeder had vroeger als kind al last gehad van bloedarmoede en was vorige week opeens zo duizelig, buiten adem, hoge hartslag enz. dat ze bloed heeft laten prikken.. Een paar uur later stond het ziekenhuis al helemaal klaar om mijn moeder weer van wat bloed en vooral ijzer te voorzien! Ze is daar ook een nacht gebleven aangezien mijn moeder AB Negatief heeft is haar zakje bloed niet snel gevonden plus dat de zakjes er niet in 3uurtjes in lopen.. Dus mijn moeder en ik zitten deze week redelijk vaak samen thuis en we mogen beiden vrij weinig doen. Gelukkig kunnen we elkaar dan wel weer een beetje ondersteunen met wat de een weer wel mag wat de ander niet mag..

Blogje staat dus even op een laag pitje net zoals alle andere activiteiten die ik normaal heb.. Wel ben ik nu een super pro aan het worden met links typen! Maar goed ik neem aan dat jullie begrijpen dat ik deze rust moet nemen.

Liefs!

Happy Moments; Propedeuse!

Zo nu en dan vertel ik wat persoonlijks, maar ik wil een nieuw soort *onderwerp* inbrengen; Happy Moments! En voor vandaag heb ik er eentje voor jullie! Wie mij op Instagram of Twitter had dit allang gezien, maar toch wil ik het ook hier met jullie delen!

IK HEB MIJN PROPEDEUSE GEHAALD!!! En ik ben blij.. echt niet normaal! Ik zit nu net in het tweede jaar van mijn studie en heb m’n propedeuse dus eigenlijk niet in het eerste jaar gehaald. Voor mijn propedeuse moest ik nog een biografie werkstuk en een tentamen maken. Voor ieder werkstuk en tentamen heb je natuurlijk twee kansen, bij mij ging dit vorig jaar even anders. Vorig jaar was mijn opa vanaf november al ernstig ziek en overleed hij in maart, precies in de week van het tentamen en inlevermoment. Voor het werkstuk moesten we een biografie lezen die ik door alle omstandigheden nog niet eens uit had. Omdat deze opa heel veel voor mij betekende ben ik de laatste 4 dagen bij hem geweest om alle laatste dingen te kunnen doen, school kon me even gestolen worden. De manier waarop ik hem mijn laatste eer heb kunnen bewijzen en afscheid heb kunnen nemen had niet mooier gekund, ik zou het zo weer doen.
Dit alles zorgde er dus wel voor dat ik het eerste moment van het tentamen en het inleveren van het werkstuk miste. Omdat de herkansingen al vrij snel daarna kwamen heb ik die niet gehaald, gelukkig haalde ik de rest van de tentamen week wel. Dit maakt het dus eigenlijk dat ik dit jaar eigenlijk pas voor de tweede keer dit tentamen maakte en mijn werkstuk inleverde. Dit maakt mij extra trots op mezelf, want eigenlijk heb ik het dus in net zo veel kansen gehaald als alle anderen die in het eerste jaar hun propedeuse hebben gehaald! En dat ondanks die enorme rollercoaster van emoties.

Gelukkig kon dit al vrij vroeg in de eerste periode gedaan worden en kwam het niet in de knoop met de tentamens van dit jaar (over een week..). Ik ben ontzettend blij dat ik het nu gehaald heb, anders had ik de laatste mogelijkheid gehad in periode 3 en weet je pas in periode 4 (eind van het jaar) of je je propedeuse gehaald hebt.. Is natuurlijk heel zonde als je het dan niet haalt, want dan heb je jaar 2 ook voor niks gedaan.. (Zonder propedeuse kan je namelijk niet verder studeren) Plus dat dat ook nog eens veel stress met zich mee brengt! Dus ik ben enorm HAPPY dat ik er nu vanaf ben en het gewoon heb gehaald, nu kan ik me volledig focussen op het 2e jaar en hoef ik nergens meer aan te twijfelen!

Gisteren gingen we heerlijk uiteten met z’n alleen en vriendlief om het te vieren. Mijn week kan niet meer stuk! Dit is duidelijk een voorbeeld voor Happy Moments, hier kan ik vaak blij en trots op terugkijken!

Heb jij ook weleens van die Happy Moments?

Liefs, Maaike

Ps; Deze week komen er nog héle leuke artikelen met een spookachtig tintje..

Quote of the week & personal talk

Iedere week start ik met een nieuwe quote/motto om die week weer nieuw te beginnen met een positive mind-set! Voor deze week staat een quote die op het moment heel goed in mijn leven past. Want soms vraag ik mij weleens af; waarom, waarom zijn er minder leuke dingen die gebeuren?

Everythings happens for a reason. Dat is het antwoord, niet echt een duidelijk antwoord maar soms helpt het wel. Alles gebeurd altijd met een reden, als je deze quote in je achterhoofd houd zie je het al een stuk positiever in. Soms kom je er dan later achter wat de reason was, maar soms ook niet..

En dan kom ik bij het persoonlijke stukje van vandaag. Ik heb nu al een paar dagen niks gepost terwijl het zo lekker ging met m’n blog. Maar ja helaas er gebeurde dingen, veel dingen, waarvan ik me afvraag waarom ze gebeuren. Vooral waarom ze altijd tegelijk gebeuren en er voor zorgen dat je sommige dingen helemaal niet meer kunt doen. Er gebeurde wat persoonlijke dingen, maar ik had het ook heel druk met school en sloeg de stress weer toe. Deze quote past op het moment heel goed bij mij en heb ik ook echt nodig, aangezien ik niet kan verklaren waarom dit gebeurd op dit moment.
Ik ga er niet te diep op in want daar hebben jullie helemaal niks aan, ik trouwens eigenlijk ook niet. Het goede nieuws is dat het nu wat rustiger is en ik dus weer jullie Bloglovin’ feed kan volspammen! Waarmee ga ik nog niet verklappen, het is in ieder geval leuk! Ha!

Kun jij deze quote ook als hulp gebruiken of heb jij een ander hulpje?

Love, Maaike